Στο τέλος κατάλαβα κι ας πα να μ’ έλεγαν τρελό

 πως από ένα τίποτα γίνεται ο Παράδεισος, έχει γράψει ο Ελύτης.

Φτιάχνουμε βιβλία από ’να τίποτα…

Φτιάχνουμε βιβλία για να αναπνέουμε…

Φτιάχνουμε βιβλία για να ζήσουμε…

Φτιάχνουμε βιβλία για να αγαπήσουμε…

Φτιάχνουμε βιβλία για να γίνουμε καλύτεροι…

Φτιάχνουμε βιβλία για να ταξιδεύουμε…

στη φαντασία, με την ψυχή μας, μαζί με τους άλλους αλλά και μόνοι μας,

παρέα με το φως, να δούμε σκοτεινές πτυχές,

για να αντέχουμε τους φόβους μας, να μπορούμε να αγγίζουμε,

και να θέλουμε παρόλ’ αυτά να συνεχίζουμε…

Φτιάχνουμε βιβλία γιατί είμαστε φτιαγμένοι από το όνειρο…

Γιατί θέλουμε να ρουφάμε τη ζωή…

Γιατί θέλουμε να βουτάμε στη φαντασία…

Γιατί η ζωή είναι στιγμές… στιγμές που διαρκούν για πάντα…

Γιατί τα βιβλία είναι λάμψεις…

Και βρίσκουμε στη διάρκεια μιας λάμψης την πιθανή ευτυχία μας…